Als je kan dromen over later, dan ligt de toekomst aan je voeten. Maar als de dood voor je neus staat, of je zelfs in de bek spuugt, dan staat de tijd stil.

En wat doe je dan? Doe je een staarwedstrijdje met de dood? Of maak je juist grapjes met elkaar over dat die maar eens in oma’s ogen mag gaan kijken, want die is 97 en mag ook wel eens gaan.

 Maar als het einde dan toch niet het einde blijkt te zijn, dan wil je wel weer kunnen dromen. Hoe doe je dat ook alweer?